บทที่ 104 บทส่งท้าย (3)

“อะไรนะคะ!”

 “เมื่อวานผมบินมาขออนุญาตท่านก่อนแล้ว”

เปรมาตาโต “แล้วคุณพ่อก็อนุญาตง่าย ๆ เหรอคะ”

“ครับ”

“เหอะ พ่ออนุญาตจริง แต่ถ้ามันทำลูกสาวพ่อเสียใจขึ้นมาล่ะก็พ่อไม่เอามันไว้แน่!” พ่อเลี้ยงบดินทร์เดินอาด ๆ เข้ามาด้วยมาดใหญ่โต ประธานที่ไหนไม่สนใจ ที่นี่ข้าใหญ่คนเดียวโว้ย! อารมณ์นั้นเลย ด้านหลังเขาก็ค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ